Maria I, Andrzej

Konflikt dotyczący sukcesji trwa w rodzinie Romanowów – a właściwie Holstein-Gottorp-Romanow – od wielu lat i nie wygląda na to, aby w najbliższym czasie został rozwiązany.
W 1938 r., po śmierci wielkiego księcia Cyryla Władimirowicza, głową dynastii Romanowów został jego syn Włodzimierz Kiryłowicz (tytularny car Rosji jako Włodzimierz III) (ur. 30.08.1917 r., zm. 21.04.1992 r.). W 1948 r. poślubił on księżniczkę Leonidę Georgiewnę Bagration-Muchrański (ur. 6.10.1914 r., zm. 23.05.2010 r.). Z tego związku pochodzi jedyne jego dziecko, córka Maria Władimirowna (ur. 23.12.1953 r.).
Zgodnie z zasadami sukcesji w rodzie Romanowów, tylko dzieci z małżeństw zawartych pomiędzy rodzicami równymi sobie pochodzeniem mogą zostać włączone do linii dziedziczenia praw do tronu. Partnerzy książąt i księżniczek rosyjskich muszą zatem pochodzić z rodzin królewskich.
W tym czasie wszyscy pozostali członkowie rodu Romanowów pochodzili z małżeństw morganatycznych, albo takie małżeństwa zawarli. Wobec tego Włodzimierz uznał, że jego legalną sukcesorką będzie jego córka, z pominięciem pozostałych męskich przedstawicieli dynastii. Nie uznali tego inni Romanowowie – w 1969 r. przedstawiciele pozostałych linii rodu napisali do Włodzimierza, że uznają jego małżeństwo za morganatyczne, jego żona nie posiada statusu wyższego, niż inne kobiety, które przez małżeństwo weszły do rodziny Romanowów, w związku z tym tron powinni dziedziczyć męscy potomkowie rodu, na dotychczas obowiązujących zasadach, z pominięciem jedynie wymogów pochodzenia małżonek. Działania Włodzimierza zmierzające do zapewnienia przez niego sukcesji w obrębie własnych potomków uznali za nieważne i sprzeczne z prawem.

Po śmierci Włodzimierza Kiryłowicza w 1992 r. głową Domu Romanowów została jego córka Maria I, czyli wielka księżna Maria Władimirowna Romanowa.
W 1976 r. poślubiła księcia Franciszka Wilhelma Hohenzollerna (ur. 3.09.1943 r.), który przeszedł na prawosławie i przyjął imię Michała Pawłowicza. W 1985 r. nastąpił ich rozwód, a Franciszek Wilhelm powrócił do dawnego imienia i tytułów pruskich.
Ze związku tego pochodzi syn Jerzy Michajłowicz (w Rosji Georgij Michajłowicz Romanow, w Niemczech Georg Michael Prinz von Preussen), ur. 13.03.1981 r.

Więcej informacji na temat Marii Władimirowny można znaleźć pod adresami:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Maria_W%C5%82adimirowna_Romanowa
https://romanowowie.wordpress.com/2009/01/11/maria-wladymirowna-strazniczka-tronu/

Następcą Marii jest jej jedyny syn wielki książę Jerzy Michajłowicz.

Więcej informacji na temat Jerzego Michajłowicza można znaleźć pod adresami:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerzy_Michaj%C5%82owicz_Romanow_%28ur._1981%29
https://romanowowie.wordpress.com/2009/01/16/jerzy-michajlowicz-carewicz/

Do informacji tych można dodać, że w 2012 r. Jerzy Michajłowicz został mianowany dyrektorem naczelnym w szwajcarskiej firmie Metal Trade Overseas – spółce zależnej Norylskiego Niklu. W 2014 r. w Brukseli założył własną firmę Romanoff & Partners. Zajmuje 10. miejsce w linii sukcesji do tronu niemieckiego.

Praw Marii Władimirowny do tronu nie uznaje Stowarzyszenie Rodziny Romanowów, powołane w 1979 r. W wielkim skrócie – jego członkowie uznają, że małżeństwo Włodzimierza Kiryłowicza i Leonidy Bagration-Muchrańskiej miało charakter morganatyczny. Co prawda Leonida pochodziła z rodziny, która władała Gruzją do początku XIX wieku, to jednak potomkowie męscy linii, z której pochodziła, nie władali krajem już od 1505 r. i zaliczano tę gałąź rodu do szlachty. Na dodatek w chwili małżeństwa z wielkim księciem była rozwódką.

Od 31.12.2016 r. za głowę rodziny (według Stowarzyszenia przez wszystkich członków rodziny Romanowów, poza Marią Władimirowną i jej synem) uważany jest książę Andrzej Andriejewicz Romanow (ur. 21.01.1923 r.), syn księcia Andrzeja Aleksandrowicza (ur. 24.01.1897 r., zm. 8.05.1981 r.) i jego pierwej żony Elizabethy Sasso-Ruffo (ur. 26.12.1886 r., zm. 29.10.1940 r.). Urodził się w Anglii, w czasie II wojny światowej służył w brytyjskiej marynarce. W 1949 r. wyjechał do USA, obecnie mieszka w Kalifornii. Sławę zyskał jako artysta grafik.

Był trzykrotnie żonaty. W 1951 r. poślubił Elenę Dournevą (ur. 7.03.1927 r., zm. 1.05.1991 r.), w 1959 r. para wzięła rozwód. Z tego małżeństwa pochodzi syn Aleksy (ur. 27.04.1953 r.). W 1961 r. ożenił się z Kathleen Norris (ur. 1.03.1935 r., zm. 8.12.1967 r.). Z tego związku ma dwóch synów: Piotra (ur. 21.11.1961 r.) i Andrzeja (ur. 20.02.1963 r.). Od 1987 r. jest żonaty z Inez von Bachelin (ur. 11.10.1933 r.).

Kolejnym na liście sukcesji jest jego syn Aleksy Andriejewicz Romanow. Urodził się w San Francisco. Ukończył St. Mary’s High School w San Francisco, a następnie Uniwersytet Kalifornijski w Berkeley. Prowadził własną firmę.

W dniu 19.09.1987 r. poślubił Zoettę Leisy (ur. 25.11.1956 r.). Nie ma dzieci.

aktualizacja

Na czele Stowarzyszenia stoi – a tym samym jest uważany za głowę rodziny (według Stowarzyszenia przez wszystkich członków rodziny Romanowów, poza Marią Władimirowną i jej synem) – od 2014 r. książę Dymitr Romanowicz Romanow, ur. 17.05.1926 r., syn księcia Romana Piotrowicza (ur. 17.10.1896 r., zm. 23.10.1978 r.) i hrabiny Praskowii Szeremietiewej (ur. 18.10.1901 r., zm. 21.12.1980 r.). Urodził się we Francji, gdzie spędził pierwsze 10 lat życia. Następnie jego rodzina przeprowadziła się do Rzymu, a później na kilka lat do Egiptu. W 1960 r. przeprowadził się do Danii, gdzie mieszka do chwili obecnej. Tam pracował w sektorze bankowym, aż do chwili przejścia na emeryturę w 1993 r.
W 1959 r. poślubił Johannę von Kauffmann (ur. 1.06.1936 r., zm. 13.05.1989 r.). Po jej śmierci, w 1993 r. poślubił Dorrit Reventlow (ur. 22.04.1942 r.). Nie ma dzieci.

Dymitr Romanowicz Romanow zmarł w dniu 31.12.2016 r.

Warto wspomnieć o jeszcze pretendencie-niepretendencie do tronu rosyjskiego. To Mikołaj III, czyli książę Mikołaj Kiryłowicz Romanow, a właściwie Karol Emich książę Leiningen (Karl Emich Nikolaus Friedrich Hermann Prinz zu Leiningen), ur. 12.06.1952 r. Pochodzenie ma nie byle jakie – to syn Emicha Cyryla, 7. księcia Leiningen (ur. 18.10.1926 r., zm. 30.10.1991 r.) i księżniczki Eiliki von Oldenburg (ur. 2.02.1928 r.). Jego babką była wielka księżna Maria Kiryłowna (ur. 2.02.1907 r., zm. 25.10.1951 r.), siostra pretendenta Włodzimierza III. W związku z tym jest najbliższym męskim krewnym Marii Władimirowny, a w konsekwencji – drugim w kolejce do tronu rosyjskiego, po Jerzym Michajłowiczu.
W 1984 r. poślubił księżniczkę Małgorzatę von Hohelohe-Oehringen (ur. 28.04.1960 r., zm. 27.02.1989 r.), która zginęła w wypadku samochodowym. Z tego małżeństwa ma córkę Cecylię (ur. 10.06.1988 r.). W 1991 r. poślubił Gabriele Renate Thyssen (ur. 1.04.1963 r.). Ze względu na to małżeństwo – narzeczona nie posiadała bowiem odpowiedniego pochodzenia – został wydziedziczony i zmuszony do rezygnacji z sukcesji na rzecz młodszego brata Andrzeja. W 1998 r. małżonkowie wzięli rozwód. Z tego związku pochodzi córka Teresa (ur. 16.04.1992 r.). W 2007 r. poślubił hrabiankę Izabellę von und zu Egloffstein (ur. 12.03.1975 r.). Z tego związku pochodzi jego jedyny syn Emich (ur. 12.04.2010 r.).

W 2013 r. wydziedziczony książę dał się zwerbować Antonowi Bakowowi, do jego projektu, nazywanego obecnie „Cesarskim Tronem” (Imperial Throne). Właściwie trudno określić, czym jest Cesarski Tron. W 2011 r. Anton Bakow, rosyjski polityk i biznesmen, ogłosił powstanie „Imperium Rosyjskiego”, które miało być następcą historycznego Imperium Rosyjskiego. Po zmianach nazw twór ten funkcjonuje dzisiaj jako „Cesarski Tron”. Obecnie można zaliczyć je do tzw. „mikronację”, czyli państewek deklarujących niepodległość, lecz nieuznawanych na arenie międzynarodowej. Zajmuje obszar 96 ha na terenie Czarnogóry.

W połowie 2013 r. Karol Emich wraz z żoną przeszli na prawosławie, przyjmując imiona Mikołaj Kiryłowicz i Katarzyna Fiodorowna. W dniu 31.03.2014 r. Anton Bakow i Mikołaj Kiryłowicz wydali manifest, ogłaszając suwerenność „Cesarskiego Tronu” i deklarując, że Mikołaj Kiryłowicz został jego głową jako Cesarz Wszechrosji i następca Mikołaja II .
Trudno zatem uważać Mikołaja Kiryłowicza za pretendenta do tronu rosyjskiego – mimo nazewnictwa i tytulatury pełni on jedynie funkcję głowy państwa „Cesarski Tron”, przez nikogo nie uznawanego.

Reklamy